Welk verlangen? Niet moeilijk om op dit vraagje een passend antwoord te verzinnen. Meer zelfs, dat ene bepaald verlangen zal ik wellicht met alle tuin- en natuurliefhebbers delen, namelijk de hunkering naar mooie lentedagen. Hoe beloftevol de lente in de maand maart ook inzette, de verwachtingen voor het vervolg werden tot op heden toe niet waargemaakt. Wie de statistieken over de voorbije maand heeft nagegaan stelde vast dat die aan de verwachtingen beantwoordden, niet het weertype zelf dus maar het bilan van wat we allemaal aan de lijve ondervonden. Een koude, natte en zonarme grasmaand, iets om snel te vergeten en met zoveel te grotere verwachting uit te zien naar de mooiste maand van het jaar. Of die meimaand het dan zal goed maken? Voorlopig fronsen we even de wenkbrauwen, want de inzet is lang niet beloftevol. Kon 1 mei er behoorlijk door, het weekend dat pas achter de rug ligt was hopelijk geen voorbode van de dagen die gaan volgen. En gezien de ijsheiligen nog moeten komen…
Spijtig voor de kunst in de tuin, al kwamen hier het laatste weekend van april heel wat liefhebbers over de vloer. Het heel recente tweede weekend van deze kunstroute lag het aantal bezoekers duidelijk lager. Niet te verwonderen met zulke temperaturen…
Hoe dan ook, de tuin is helemaal groen geworden, van bodem tot boomkruin. Naar buiten kijkend lijkt het soms te sneeuwen, een jaarlijks verschijnsel met die boskers die boven het terras te pronken hangt. Het resulteert in enkele kruiwagens bloemblaadjes als uitstekend compostmateriaal. Over het vlonderpad lopen betekent opletten geblazen tijdens regendagen. De plankjes worden dan bijzonder glad. Tijdens de weekends van de kunstroute werd dat gevaar wat getemperd door er grof zand op te strooien, maar het blijft toch een bijkomende onaangename kant van de natte dagen.
Toch is er langs dat pad veel moois te beleven in deze periode van het jaar. Heel weldra zal de gele lis gaan bloeien, telkens een hoogtepunt. Nu zijn het de boshyacinten, het daslook en de hangende zegge. Een grote verscheidenheid en de opeenvolging in bloeitijden maakt het wel spannend. Ik merk ook de akeleien die zich klaar maken om de brug te slaan van lente naar zomer. Hoewel, zomer? Laten we eerst maar hopen dat de meimaand toch nog dat brengen kan wat ooit in vele Vlaamse liederen werd bezongen. We zien nu al uit naar het open-tuinweekend in samenwerking met Velt op 2 en 3 juni. De hoge-drukgebieden hebben nog even te tijd dus, al verwachten we uiteraard veel vroeger een wat stabiel lenteweer.

De natuurtuin van Rik Wouters, vastgelegd in een lees-, kijk- en kunstboek:
"De vier seizoenen in mijn ecologische siertuin",
Met vele tips voor een natuurlijke beplanting, gegroeid uit 40 jaar ervaring.
Te bekomen bij de auteur (zie contactblz.) aan 39 € + eventueel 5 € verzendingskosten.